دلشاد

لبخند بزن تا نکنم رسوایت!آهسته به قلب خسته ام غممی گفتهرجا بروی سایه شوم دنبالتپیوسته به چشم بسته ام هم می گفتپر بسته به پرواز خود اندیشیدمغمناک ولی معجزه ی رویا بوداین بار که پروانه شدن را دیدمچون تازه ترین حادثه ی دنیا بوددل بسته ی خویشم نه به دنبال کسیمن که در پیله ی آرام خودم دلشادماینک آسوده ترین آدمک شهر منم!اینک از غصهو اندوه جهان آزادم + نوشته شده در ۱۴۰۲/۱۱/۲۴ ساعت 0:2 توسط صباهرزندی  |